Birgün bana ağlarsa bu gözler,
Beyhûde değildir, bunu bilsin ;
Bilsin ki bugün, bir sen eziyyette değilsin:
Gurbet yayının okları geçmiş de içinde,
Günlerce uzakta,
Yorgun biri uzlet gibi yalnız yaşamakta.
Yorgun biri uzlet denilen kabre gömüldü:
Ölmeden.
Elimi beş yerinden dağladı beş parmağın,
Bağrımda da yanmadık bir yer bırakmadan git...
Bir yarın göçtüğünü, çoktüğünü bir dağın
Görmek istiyorsan ardına bakmadan git!
Geçirirken içimden her gece intiharı
Beni yalnız bıraktın ey ömrümün baharı!
Döndü Mecnun'a gönlüm sen bu köyden: gideli
Ben âşık gönlüm âşık ben deli gönlüm deli.
İnsan dediğin nedir ki? Sadece bir nefes, var mıdır başka emaresi? Bir nefes aldım aşk pazarından.
Ama kanımla aldım.
Ateşin içinden yürüyerek aldım.
Nefesimi, nefesin sahibinden başkasına satmam...