Patiayak ve Aylak
@Salil
Antalya
Manavgat
43 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
“August,grupla korkularını paylaşmak ister misin?” diyene kadar konuştuk.
“Korkularımı mı?”
“Evet.”
“Unutulmaktan korkuyorum,”dedi bir an bile duraksamadan. “Hani şu deyimdeki,karanlıktan korkan kör adam gibi.”
...
“Tabii ki bilmiyorsunuz.Ben de bilmiyorum. Kim biliyor ki zaten? Önemli olan seslerin söylediği tüm o saçmalıklar değil,seslerin hissettikleri. Sadece iki his olduğunu ve bunların da sevgi ile korku olduğunu bildiğinize eminim, Afasi och Filthy de İsveç dışında yapılan hip -hopmüzikte kolay kolay bulunamayacak bir ustalıkla bunların arasında gidip geliyor. Tekrar dinleteyim mi?”
“Aptallık etme,”diye homurdandı yüz. “Kendi canını kurtar,benden yana olmaya bak...yoksa sonun annele babanın sonu gibi olur...Kendilerine acımam için yalvararak öldüler...”
Ansızın,”YALAN!”diye bağırdı Harry.
Quirrell,Voldemort Harry’yi görebilsin diye,arka arka yürüyordu. Hain yüz gülümsüyordu şimdi.
“Ne kadar dokunaklı...” diye tısladı. “Cesarete her zaman saygım var...Evet,yavrum,annenle baban yürekliydi...Önce babanı öldürdüm sonra,kıyasıya dövüştü benimle...ama annenin ölmesi gerekmezdi...seni korumak istiyordu...Şimdi ver şu Taş’ı,yoksa annen de boşu boşuna ölmüş olacak. “
...
“ Sen-bir-daha-çocuklarımıza- asla-dokunmayacaksın!”
Bellatrix, kuzeni Sirius’un tülden geriye yuvarlanırken attığı kahkahanın eşi olan coşkulu bir kahkahayla güldü ve Harry birden neler olacağını,daha olmadan anladı.
Molly’nin laneti Bellatrix’in uzanmış kolunun altından süzüldü ve onu dosdoğru göğsünden,kalbinin tam üstünden vurdu.
Bellatrix’in şeytani tebessümü dondu,gözleri yerinden uğrar gibi:kısacık bir anda neler olduğunu anladı ve sonra düştü. İzleyen kalabalık kükredi ve Voldemort haykırdı.
Film bittiğinde salonu derin bir sessizlik kapladı. Bir süre gözlerimizi perdeden ayırmadan öylece durduk. Suskun ve şaşkın. Sonrasında... hepimiz ayaktaydık. Ellerimiz morarırcasına,çılgınca alkışladık.
Aslında bitmesini istemediğimiz için öyle şaşkın kalmıştık. İçten içe devam etsin istedik.
Hani güzel bir kitabın son sayfasına geldiğinizde içinize bir hüzün çöker, ya da çok sevdiğiniz bir misafir kapıdan çıkarken mahsunlaşırsınız ya ;öyle bir sessizlikti bizimkisi. Filmin sonlanmasına bir saygı duruşuydu.
Müdür yardımcısı defalarca Mercan’a sarıldı,”Doğrusu böyle bir film beklemiyordum,”dedi. Şaşkın ve sevinçliydi. Öğrencilerin hepsi Mercan’a yaklaşmak için fırsat kolluyordu sırtına vurup “Harbiden,” diyorlardı “güzel film.”
Kalabalığın gerisinde kalıp,arkadaşımın yalnızlaşmasını bekledim. Yan yana geldiğimizde beğenip beğenmediğimi önce gözleri sordu. Sonra bilindik cümleyi kullandı:” Nasıl? Film hoşuna gitti mi?”
“ Ba-yıl-dım!”
...
