Okuldan gelen sofiye yine bir mektup.. Ve içinde Üç soru..!
1-Her şeyin temelini oluşturan bir öz madde var mıdır?
2-Su şaraba dönüşebilir mi?
3-Toprak ve su nasıl yaşayan bir kurbağaya dönüşebilir?
Sofi soruların epey uçuk olduğunu düşünse de bütün gece bunları düşünmeden
edemedi. Ertesi gün okulda da soruların birini bırakıp öbürüne kafa yordu.
Her şeyin temelini oluşturan bir "öz madde" var mıydı? Dünyadaki her şeyin
ondan meydana geldiği bir "madde" olduğu varsayılsa bile, bu şey nasıl olup da
birdenbire bir dü-ğünçiçeğine ya da diyelim ki bir file dönüşebilirdi?
Suyun şaraba dönüşebilmesine de yine aynı şekilde karşı çıkmak mümkündü. Sofi
îsa'nm suyu şaraba dönüştürme hikâyesini duymuş ama bunu hiçbir zaman
kelimenin gerçek anlamıyla ele almamıştı, tsa bunu başarmış olsa bile bu bir
mucize demek olurdu ki, mucize de aslında gerçekte olamayacak bir şey demekti.
Sofi şarapta ve doğadaki diğer hemen her şeyde çok fazla su olduğunun
bilincindeydi. Ancak salatalığın yüzde 95'i su bile olsa, salatalığı su değil salatalık
yapan başka bir şeyin de olması gerekti.
Bir de şu kurbağa meselesi... Felsefe öğretmeni kafayı kurbağalarla bozmuştu
anlaşılan. Sofi, kurbağanın toprak ve sudan meydana gelmiş olduğunu kabul
edebilirdi, ancak toprağın tek bir maddeden oluşmamış olması şartıyla. Toprak bir
çok maddeden oluşuyorsa, toprak ve suyun birlikte kurbağayı oluşturduğu
düşünülebilirdi elbette. Tabii toprak ve sudan, önce kurbağa yumurtası sonra da
tetari oluşursa. N% kadar iyi sularsak sulayalım, kurbağanın bir bitki gibi bahçede
boy atması beklenemezdi kuşkusuz.
O akşamüstü okuldan eve .geldiğinde posta kutusunda kalın bir zarf onu
bekliyordu. Sofi şimdiye kadar hep yaptığı gibi yine Geçit'e gitti.