Samet KANMAZ
@SametKANMAZ
Âtıf Bekleyen Kuponlarım Var romanının yazarı
youtube.com/@yazaraba?si=rh...
instagram.com/samet.kanmaz
Kaçtı Fuat abi, bu acıyı bilen herkes gibi. Hisli bir insandı Fuat abi, gözlerinin altındaki karartıdan belliydi. Gözlerinin yanındaki çizgilerden de. Anlıyordum.
İkimiz de korkuyor ve neler olduğu ya da neler olacağı konusunda hiçbir şey bilmiyorduk. Tam teslimiyetle sadece bekliyorduk. Olacakları bekliyorduk.
Artık ağlamaktan nefes alamaz, konuşamaz hâle gelmişti. Ağzı açık inleyerek ağlarken teri, akan gözyaşlarına karışmıştı; rimelleri akarken, iki kolunu öne doğru uzatıp bitkin hâlde, “Sarıl bana Âtıf.” dedi. “Birinin beni sarmasına ihtiyacım var.”
Gerçekleştirmekte olduğumuz bir eylem sırasında, alakasız şekilde içimizde başka olaylar yaşatıyoruz. Kaldırımdaki izmarit ve çekirdek kabuklarını süpüren görevli, belki de o sırada sabah erken saat olmasının mahmurluğuyla, henüz yeterince kortizol salgılamadığından olsa gerek, işlemiş olduğu, kendince “günah” olarak adlandırdığı yaşanmışlıklarını içinden geçiriyor (süpürüyor) olabilirdi. Sonuçta “günah” kime göre ve neye göreydi? Mensup olduğu din, inanç ya da felsefeye göre mi yoksa inandığı yaşanmışlıklar ve insani duygu-düşünce akımlarına göre mi? Herkesin kendine göre tarttığı ve hayatına uyarladığı “günah”ları var diye inanıyorum. Hatta bunların günah olup olmadıklarına kendimizi gayet net ve kısa bir şekilde ikna edebileceğimize de. Ayrıca, hepimizi Allah afetsindi.