huysuz bir ilkokul çocuğu, kurşun kalemi bir defa ortadan ikiye böler, çat diye ayırır, kolaydır ilk başta bölünmek kalem için tabi.
ama önemli olan sonrasıdır, çocuk kırdığı parçaları da kırmak ister, iş gittikçe zorlaşır, kalemi kırmak imkansız hale gelir.
kırıldıkça zorlaşır, kırıldığı yerden sağlamlaşır bazı şeyler,
insan gibi, kalp gibi, güven gibi.
Özgür Bacaksız
Doğru olmadığının biricik kanıtı, yüreğinizden yükselen o sessiz protesto, içinde yaşadığınız koşulların dayanılmaz olduğunu duyumsatan, eskiden böyle değildi herhalde diye düşündüren o sezgiydi.