Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin? Hep böyle içinde uzak bir ışık mı yanar? Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var; Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin...
Bir yelkenliyim şimdi ben senin limanında Fırtınalardan geldim sende dinleniyorum.
Bu huzur, bu sessizlik hiç bitmesin diyorum;
En eşsiz dakikalar sürsün senin yanında...
Hiç yumma gözlerini, ışığın eksilmesin, Gündüzüm aydınlığım, ipek böceğim benim!
Güz bahçemde açılmış o son çiçeğim benim!
Yorgun kalbim seninle elem nedir bilmesin; Ayırma gözlerimden çocuksu gözlerini,
O sakin o yalansız, o kuytu gözlerini.
Ümit Yaşar Oğuzcan
Yalnızlık, yaşamda bir an,
Hep yeniden başlayan..
Dışından anlaşılmaz.
Ya da kocaman bir yalan,
Kovdukça kovalayan..
Paylaşılmaz.
Bir düşün'de beni sana ayıran
Yalnızlık paylaşılmaz
Paylaşılsa yalnızlık olmaz.
Özdemir Asaf
Bunu daha önce de yaşamıştım,benim dışımda pek çok insanın başına gelmiş olduğundan da emindim. Belirli bir adamın ya da bir kadının varlığına diğerlerinden daha fazla duyarlı olmak... onu her yerde aramak ya da göz hapsinde tutmak,onunla bir arada olmak için anlamsız bahaneler üretmek, 'kazara' bir yerlerde karşılaşmak,o çalışırken fark ettirmeden izlemek,vücudundaki küçük detaylara dikkat etmek...