Ama bir kere kırılmıştım. Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık,adeta bütün insanlara dağılmıştı; çünkü o benim için bütün insanlığın timsaliydi.
Bir ruh,ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize,bizim aklımıza,hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden,meydana çıkıyordu. Biz ancak o zaman sahiden yaşamaya,ruhumuzla yaşamaya başlıyorduk.
Sabahattin Ali