Sabitlenmiş gönderi
Bu hayatı mı yaşamalıyım? Peki, cevap ver bana: Niçin, kimin için, ne için?
Kendin için! Hayat için! Cadden seni bekliyor. Yer yer fenerlerle karşılaşacaksın. İki fener arasındaki karanlıktan korkacak kadar tabansız mısın? Hep fener mi olsun istiyorsun? Gel, Beckmann, yürüyelim ilk fenere kadar.
Üzüntü, varlığın tam kalbindedir. Kalbi diğer bütün tüm duygulardan arındırırsanız eğer geriye üzüntü kalır. Kişi üzüntüye sonsuza dek tutunmak zorunda değildir. Üzüntüyü bırakmak bilinçli bir şekilde nefes almaya benzer. Nefes al, gözünden bir damla yaş aksın, nefes ver. Nefes al ve gülümse. Kendine karşı nazik ol.
Kendilerini anne babaları, eşleri, kardeşleri ya da iş arkadaşları üzerinden tanımlayan kadınların kendi gerçek hislerinin peşine düşebilmek için pek bir enerjisi kalmaz. Onlara kendilerini düşünmenin bencillik olduğu öğretilmiştir. Ya da kendilerine atfettikleri aşırı önem onların diğerleri ile kurmuş oldukları bağımlılık ilişkisini görmelerine engel olur. Sürekli "Bunu ben yapmazsam eğer kimse yapmaz" deyip dururlar.