Kadınların süsleri nasıl boyaları ise mutlulukları da şiiridir. Bir balonun sevinci, bu solgun yüze pembe renklerini yansıtmış olsaydı; sevimli bir hayatın tatlılılıkları, daha şimdiden çukurlaşmış bu yanakları ala boyamış olsaydı; bu acılı gözleri aşk ateşinde yakmış olsaydı, Victorine çiçeği burnunda, en alımlı kızlarla savaşabilirdi.
Çağdaş insan, "kendisinin" olması beklenen amaçlara ulaşmaya çabalarken, büyük tehlikeleri göze almaya hazırdır; ama kendisine, kendi amaçlarını verme sorumluluğunu ve tehlikesini göğüslemekten müthiş korkar.
Bütün bunları isteyen gerçekten ben miyim? Beni mutlu etmesi ve ulaştığım anda benimle bir işinin kalmaması gereken bir ereğin peşinden koşmuyor muyum?