Yıllardır listemde olan ve okumak istediğin bir kitaptı bu zamana nasipmiş. İlk oturuşumda neredeyse yarısını okudum çünkü beni çok sardı ve etkiledi. Örneğin adamın sırf birisiyle konuşabilmek için telefondan saati söyleyen bir numarayı çevirip saati sorması beni çok etkiledi. Bu raddede bir yanlızlık ve karşı evin panjurlarını sürekli izlemesi bana kendimi çok kötü hissettirdi. Ama belli bir yerden sonra karakterle kendimi ne kadar bağdaştırsamda sonlarda artık bitsin havasına girdim. 8 puan vermemin sebebide bu.
Uzun zamandır okuduğum kitaplar arasında en iyisiydi diyebilirim. Tabii seriye ben yanlışlıkla 2. kitabı okuyarak başlamışım orası ayrı Ahmet Ümit'in okuduğum ilk kitabı oldu, son olmayacağı da kesin.
Şükür yılın ilk kitabını okudum
Bölümümle alakalı bazı terimleri ve kavramları daha iyi anlayabilmemi sağladı. Yazım dili güzel ve basit. İlgisi olan herkes rahatlıkla okuyabilir.
Öncelikle "war is over" demek istiyorum çünkü kitabı bitirmek benim için çok zordu. 32 günde anca okuyabilmişim. 1 yıldan daha fazladır bu kitabı alıp başlamak istiyordum ve kitaba çok büyük umutlarla başlamıştım. Ne yazıkki kitabı neredeyse hiç sevemedim ve kitapta çok büyük bir kadın düşmanlığı var. Bu beni çok hayal kırıklığına uğrattı. Kitabın yarısından fazlasında insanların giydikleri tasvir ediliyor ve bunları okurken çok sıkıldım. Sürükleyici yerleri yoktu diyemem bazı yerler kendini okutturdu ama genel anlamda sürükleyici bir kitap değildi. Bitirebildiğime çok sevindim bir an kitap hiç bitmeyecek sandım.
Kitap 9 hikayeden oluşuyor. İlk 2 hikaye birbiriyle bağlantılı. En çokta ilk 2 hikayeyi beğendim. Son 2 hikayeyi okurken ise kitap elimde çürüdü. Son 3 hikaye haricinde güzel ve okunabilir bir kitap size kendini okutuyorda.