Yürüyor mu, yürümeyi mi düşünüyor Ruhi Bey
Düşünmesi daha mı sonra koyuluyor yola
Nereye gidecek ama, nereye varacak sanki
Yoksa bir oyun tadı mı buluyor bunda
Oyundan atılmaktan korkmayan bir oyuncu gibi
Boşvermiş de sanki oyunun kurallarına
Üstelik son bölümde, perdenin kapanmasına
Azıcık vakit kalmış
Ya da vakit var daha. Ama ne çıkar
Gövdenin yazgıya başkaldırması mı
Ruhi Beyin
Başkaldırması mı yoksa?
Vaktinden önce anlamanın şaşkınlığı mı
Vaktinde anlamanın sevinci mi
Ya da biraz geç kalmanın
O gereksiz tedirginliği mi
Hangisi?
Ama belli ki sonundayız her şeyin
En sonunda.
Edip Cansever
ayağımda bilindik kösele, en unutulmuş yalnız adamdan daha yalnızım
yürüdüğüm yollar varmıyor ya sana
kaçıyorum kalbinin kalabalığından
anlatacak ne çok şey var
sol yanım darmadağın
ışıklarını yakmış oturmuşsun kalbine
bekliyorsun kim sever?
çok şiirden değil, yalnızlıktan öldü Cansever
Edip Cansever
Mutrıb-ı aşk aceb sâz u nevâyî dâred
Nakş-ı her nağme ki zed râh be-câyî dâred Âlem ez nâle-i uşşâk me-bâdâ hâlî
Ki hûş âheng u ferah-bahş hevâyî dâred
Aşkı terennüm edenin ne acâyip sazı, sesi vardır.
Her yaptığı nağmenin başka bir yere götüren yolu vardır.
Âlem aslâ boş kalmasın âşıkların feryâdından!
Onun hoş âhengi ve ferahlık veren edâsı vardır.
Hafız-ı Şirazi