‘’Yüzme sanatı -herhalde bütün sanatlar- tam bir adanmışlık istiyordu. Eyleme ne kadar yoğunlaşırsanız, diğer şeylerden o kadar uzaklaşıyordunuz. Kendiniz olmaktan kurtulup yaptığınız şeye dönüşüyordunuz.
‘’Bizim problemimiz, zihnimizin devamlılıklarını kavrayacak entelektüel kapasiteden mahrum olması, özellikle bu devamlılıklar değişik boyutlarda faaliyet gösteren birçok değişkenin etkileşimini içeriyorsa. Basit dikotomilerle daha mutluyuz, çünkü bizi düşünme zahmetinden kurtarıyor… Öyle görünüyor ki bilgi bizim yaratılıştan gelen yetersizliklerimiz tarafından sürekli tehdit ediliyor. ‘’
Rojin Dunbar