Duygu birliğinin yeniden doğduğu yerde yaşam yeniden başlar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yalnızlığın avuntusu. Mektup. Kendini dışa vurmanın, bir “insan kardeşiyle” iletişim kurmanın yoludur.
Van Gogh için de, Kafka için de. Bu her iki yalnızın da kısa yaşamları boyunca binlerce mektup yazmış olmalarına bir de bu açıdan bakmak gerekir.
Çünkü başkalarının diliyle konuşarak sanatçı olunmaz.
Bilineni yenilemek neye yarar?
Dünyanın çamuruna bulaşmamanın tek yoludur yaratmak.
Daha sonraları kardeşi Theo’ya şöyle yazacaktır:
“Işığı ve özgürlüğü ara ve pek fazla batma bu dünyanın çamuruna.”
Ama dünyanın çamuruna batmadan, nasıl bulacaksın ışığı?
Bulduğun ışık, gerçekten aradığın ışık mıdır?
Hem bulsan bile, bu ışıkla neyi aydınlatacaksın?
Tüm bu soruların yanıtı, kendisini, tümüyle resme verdiğinde gelecektir.