Dağların eteklerinde yitirdiği onca duygunun yeşermesine şahit olur insan.
Etten kemikteniz ama toprakla buluşunca, bir yanımız yeşerir toprak anaya örtü olan rengarenk çiçekler gibi.
Kuş cıvıltıları daha bir anlamlı kılınır, içtiğimiz bir yudum suyun izlediği yolda şarıltılarını daha bir net duyarız.
Betonlar arasında yaşayadururken, bizi tek mutlu eden şey gökyüzüne bakıyor oluşumuzdur çünkü henüz ona bir tuğla dikebilmiş değiliz neyseki.
Betona bulanmak, insanın kendine yaptığı sn büyük saygısızlığı
Ve berabweinde, gördüğü en ufak çatlaktan yaşamı kucaklayan milyonlarca çiçeği kuruttu.
#Patiliyazar
İ/S