Gerçekten korkuyorum. Bana bir şeyler oluyor. Arada sırada öfke krizim tutuyor. Kontrolden çıkıyorum. Hayatım boyunca şiddeti sevmeyen bir insan oldum ama son birkaç aydır karıma ve çocuklarıma bağırıyorum, kapıları çarpıyorum. Üç hafta önce o kadar sinirlendim ki, yumruğumla duvarda bir delik açtım. Birine zarar vermekten korkuyorum.
... O duvara vurduğunda aslında kime vurmuş olmak istediğini sordum. Sert bir şekilde güldü:
Tabii ki de babama.