Melike
@Sark_kalemi
Hayatımın en mutlu anıymış bilmiyordum...
Takıntıların en güzeli en masum olanıdır. Bu masumiyet bir küpeye, bir tuzluğa, bir izmarite sığdırılan; anıların mutlulukların, aşkların, öpüşlerin timsalidir. Orhan Pamuğun böylesine bir kurguyla karşıma ilk okuduğum kitabıyla çıkması hoşuma gitmişti. Bu kadar ustaca her malzemeyi anlatması ve bunlarla bir müze oluşturulması romanın gerçek olmadığının işkencesini çekmemize neden oluyordu. Her an sevdiğinin hayalini görmek hayal olduğunu bile bile bunun mutluluğunu yaşamak, sabrının taş kıracak boyutlara ulaştığı sekiz yılın içinde herkes televizyon izlerken Kemal'in Füsun'un ellerini boynunu seyretmesi, dudağının hafif bir kıvrımıyla tüm kötülükleri unutması kitabı bazen kapatıp tavana bakıp gülümsemenize neden oluyor.
Ve diyordu ki kitapta "Sonu mutlu biten bütün aşk hikayeleri, birkaç cümleden fazlasını hak etmez zaten!" 495 sayfanın her cümlesini tek tek hak etmiş bu kitabın başındaki düşüncelerinizle sonundaki düşünceleriniz aynı olmayacaktır.
İyi okumalar ve unutmayın "Hayatta, esas mesele mutluluktur. (Sf/96)"
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İranlı bir şairle geldim karşınıza satırlarında aşk olan. Kitabın bir tarafının Türkçe bir tarafının Farsça oluşu kitabı didik didik incelememe neden olurken kullandığı kelimelerin, benzetmelerin büyüsüne kapılıp kendinizi bir pencereden yağmuru izlerken bulabilirsiniz, hele ki İranlı şair ve yazarlara, onların kelimelerine karşı samimiyet duyuyorsanız.
Bu kitabı okuduktan sonra Şenay-Sev kardeşim şarkısını dinlemeden edemedim. Her gün gittiğimiz haftanın günlerini başına takmış pazarlarda yaşananlardan ne kadar haberimiz var? Çiçek satan insanların mendil satan çocukların hayatlarından ne kadar haberdarız? Sadece meyve sebze alışverişi yapıp halini hatırını sormadığımız o insanların yaşamından parçalar göreceksiniz. Le Haine filminden duymaya alıştığımız "Önemli olan düşüş değil yere iniştir." cümlesinin önemsiz kısmını yaşayan, düşmemek için yaşamın ucundan; Umutla, iyi niyetle, dostlukla, kimi zaman belki de Hızır ile... Birbirlerine sarılan insanlar göreceksiniz. Şehrimin ücra köşelerinde kapitalist düzenin kurbanı olmuş insanlar tanıyacaksınız.
Mustafa Kutlu samimi, akıcı tam da bizden olan, Anadolu'dan olan anlatımıyla karşımıza çıkıyor bu kitapta.
İyi okumalar dilerim.
Bu kitapta her insan biraz kendini görüyor, kendini yaşıyor, kendi adımlarını hissediyor diye düşünüyorum. Kendi ikililiğimizde, iç çekişmelerimizde yaşadığımız onca şeyin satırlara dökülmüş halini gördüm ben. Bir şeyi yapmayı çok istemek sonrasında yapmak istememek hatta yapmak istemediğimiz için pişman olmak ve aynı zamanda yapmadığımız için sevinmek... Hayatta orta yolu tutturamamak ve bunu becerememek. Toplumdan uzaklaşan bir birey herkesin kendine düşman olduğu düşüncesiyle kendini savunma mekanizması içinde bulur. Beyin kendini yatıştırmak için bu yolu tercih etmektedir. Yanlız sosyal bir varlık olan insanoğlu beyninin bu savunma mekanizmasına katlanamaz ve buhranlar geçirmeye başlar. Birisine ihtiyaç duyar sonra kimseye ihtiyacı olmadığını düşünür ve bu ikilemde kalmak insana sığınacak bir yer aratır: "Nasılsa yeraltım var." 
Yeraltından Notlar 
Fyodor Dostoyevski
Yeraltından Notlar Fyodor Dostoyevski