Elçin Ertem
@Sarnic
Bir şeyden korkmak, biraz da onun geleceğini beklemektir.
Reklam
Çoğumuz seyahat eder gibi, benliğimizden kaçar gibi okuyoruz. Mesele burada. Halbuki kendimize mahsus yeni bir hayat şekli yaratmak devrindeyiz.
İşte tam bir Tanpınar klasiği:)
Zaten evcek böyle idiler. "Hepimiz eve bir heybe havadisle geliriz, derdi. Akşamüstü sofrada birbirimize onları anlatırız, sabahleyin kahvaltı ederken fasulye ayıklar gibi lüzumlu ve lüzumsuzunu ayırırız." Dayısı üç gün, başkasına ait havadisler yüzünden kendisine ait çok mühim bir işi anlatmaya vakit bulamamış ve üç gün sonra, "Çocuklar, sözünüzü kestim, kaç gündür söyleyeceğim vakit bulamadım, İkbal'den telgraf aldım, bir kızımız olmuş!" diye ancak haber vermişti. Bu yüzden kızcağıza Nisyan adını takmışlardı.
Mümtaz kendi sıkıntılarının hikayesiyle başkasını teselli etmek isteyen adamın sözünün bir türlü bitmeyeceğini birkaç defa tecrübe etmişti.
Akşam oldu yakamadım gazımı,
Kadir Mevlâm böyle yazmış yazımı,
Doya doya sevemedim kuzumu,
Ben ölürsem yavrum seni döverler.
Reklam