Rûken
@SaryaRa
İçimdeki bir şey kesilip atılmıştı. Usulca. Sonsuza dek.
Sayfa 180
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yüzünde herhangi bir duygunun kalıntısı bile yoktu; derin bir okyanusun dibi gibi gibi durgun ve ölüydü.
Sayfa 178
olayların gerçekten yaşandığını ispatlamak için daima belirli bir gerçekliğe- alternatif gerçeklik diyelim- güveniriz. Belli bir şekilde algıladığımız olaylar ne dereceye kadar göründükleri gibidir ve bu olaylar ne dereceye kadar biz onları öyle adlandırdığımız için öyledir bilmek mümkün değildir. Bu nedenle gerçekliği gerçeklik diye bilmek için başka bir gerçekliğe gereksinimi duyarız. Ama bu başka gerçeklik temel olarak üçüncü bir gerçekliğe ihtiyaç duyar. Bilincimizin sınırları içinde sonsuz bir zincir yaratılır ve gerçekten burada olduğumuz duygusunu veren, var olduğumuzu söyleyen zincir buradan beslenir. Fakat bu zinciri koparacak bir şeyler olur ve zarar görürsün. Gerçek nedir? Zincirin kopan tarafının burasındaki mi? Ya da orada, diğer tarafındaki mi?
Sayfa 177
Bazen sadece hareket ettiğimiz, bize biçilen rolleri oynadığımız gerçeğine tahammül edemiyordum. Hayati önemde bir şeyleri yitirmiştik ve hâlâ eskisi gibi devam edebiliyorduk.
Sayfa 174
Ben de hiçbir şeyin orta yolu yok. Ortası olmayan şeyler vardır ve bunun gibi şeylerin olduğu yerde orta yol yoktur.
Sayfa 172