Rûken
@SaryaRa
Puan vermedi·80 syf.·
2026 1. kitabı
Uzun bir süredir kitap okumaya ara verdiğim bir dönemden geçiyorum, okumak istemiyor oluşumdan ya da zaman bulamayışımdan değil; olmadı işte gönlümce. Her neyse bu kitap tıpkı benim gibi belli bir süre kitaplardan uzaklaşmış ama geri dönmek için çabalayan insanlara yazılmış adeta. Çerezlik, çayınızı alıp sakin bir yerde 2 saatte bitirebileceğiniz tadında bir kitap.
Kitap, İrlanda kırsallarında ismini bile bilmediğimiz küçük bir kızın aslında yaralı ve yaşlı bir aileye emanet edilmesiyle yaşadıklarını ve hissettiklerini kendi perspektifinden anlatmasını ele alıyor. Kitabın adı emanet çocuk ancak ben çocuğa emanet çocuk demezdim, sonradan sahiplenilmiş çocuk derdim. Ailesinin maddi imkanlar dışında, manevi anlamda da sahiplenmediği bir çocuk aslında. Babamla aramın kötü olduğu bir dönemde okumadığım için kendimi şanslı hissediyorum. Bencilce farkındayım.
Kitap akıcı ve yer yer güzel alıntılara sahip. Kitap bir sona ve başlangıca sahip değil. Yazarın ilk tanıştığım kitabı ve açıkçası yazım dilini beğendim; sade, akıcı ve düşündürücü. Ufak bir eleştiri yapacak olursak, kitaptaki hislerin ve olayların daha detaylıca anlatılmasını isteyebilirdim belki.
Kitabı tavsiye üzerine almıştım, her ne kadar beklentilerimi karşılamasa da bana yeni bir romanı elime aldırtacak gücü verdi. Şimdiden okuyacaklara iyi okumalar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi·120 syf.·
2025 9. kitabı
Ne yazacağımı bilmiyorum. Çok karmaşık bunalmış ve acı içinde bir o kadar da boş bomboş hissediyorum. Duygularımı dile getirmeyi bırak hissetmekte zorluk çekiyorum. Ama ağlayamadım.
Yozo.. Yozo.. bunu haketmedi. Hiç bir insan böylesine bir yaşamı haketmez. Sorarım size Yaşam hakedilecek bir şey mi?
Yalnızlıkla yanmış kavrulmuş bir ruh aslında Yozo. "Kinta ve Ota'nın maceralarını çizerken aniden memleketimdeki evim aklıma geliyor, yalnızlığımdan kalemim kıpırdamıyor, bazen yüzüstü kapanıp ağlıyordum." diyor yazar. Yozo ailesi tarafından, ailesinden koparılmış bir çocuk, tek kalmış, kimsesiz, hayatta hiçbir ilişkisi temel bir dayanağa dayandırılmamış bir çocuk. Hiçbir zaman içinin bilinilmediği bir insan dahası çocuk. Kitabın sonunda yaşlı kadın Yozo hakkında, hepsi babasının suçuydu diyor.
İçinde hiç Sevgi barınılmamış sadece korkuyla büyümüş bir çocuk. Sevginin varlığından bihaber, insanlardan hatta tanrıdan bile korkan bir çocuk. Sevgiye değil korkuya inanan bir çocuk. "Öyle ki cehenneme inansam bile bir türlü cennetin varlığına inanamıyordum." diyor. Sevgi onun dünyasında hiç olmamış.
Ve biz okuyucuların içini kavuran kısımda burasıdır muhtemelen. Bir insanın hele ki bir çocuğun hayatı boyunca hiç sevgi görmemiş, görememiş olması vicdanlarımızı tetikliyor. Dünyanın bu kadar kötü bir yer olabileceğini kabul edemiyoruz, etmek istemiyoruz.
Osamu Dazai 'yle bu kitabıyla tanışmış oldum. Kitabın sade bir dili var ancak okuduğum yayından kaynaklanıyordur belki de, dili akıcı değildi. Okurken yer yer Dazai de Sadık Hidayet izleri gördüm. Onun melankolik tavırları vardı. Tasvirleri üstünkörü, okuyanın hayal gücüne bırakılan bölümlerdi. Okunması gereken kitaplardan, ancak doğru zamanda.
Puan vermedi·368 syf.·
2025 1. kitabı
Uzun süre sonra yazdığım için bu eleştiriyi, kitabi tam hatırlayamasam da ben de belli derecede etki bırakmamıştı. Yaşlı ve emekli bir matematik öğretmeninin eski ve çok da yakın olmadığı bir arkadaşından aldığı mektupla farklı bir ülkeye taşınmasını ve hayatının yeniden şekillenmesini konu alıyor. Bambaşka bir insan olup; hayatında hiç inanmayacağı, bilimsel türde hiç kabul etmeyeceği olaylarla karşılaşıyor.
Okunur mu okunur ama zamanınızı boşa harcamış olursunuz çünkü ben pek edebi tadı alamadım.
Kitaptan eğer varsa geçmiş yükünüzden arınmanızın size ne kadar iyi gelebileceğini görebilirsiniz belki de hissedersiniz çünkü okuduğumuz kitaptaki yaşlı kadın, dertlerini ve yüklerini bıraktıkça hissetmeye, tatmaya, dinlemeye, yenilenmeye başlıyordu, az da olsa etki edebileceğini düşünebiliriz.
Puan vermedi
Dinleyip etkilendigim bir eserdi. Beklenmeyen bir mutluluğun insanı ne raddeye getirebileceğine şahitlik ettim. Dublörlerin esere duyguyu verebilmelerinden dolayıdır ki bittikten sonra sanki içimden bir parçayla vedalaşmam gerekti. Kalbimde derin bir sızı hissettim. Olabilecek ihtimallerden en kötüsü, yok yere gerçekleştiğindendir belki de derin bir vicdani hüzün duydum. Böyle bir sonu haketmedi.
Zweig kitaplarını oldum olası sevmişimdir. Hem bu kadar kısa hem de bu denli etkileyici olabilecek kitaplar çok nadirdir. İsminden de anlaşılacağı üzere korkuyu konu alan kitap tüm gerilimi damarlarınızda hissetmenize neden oluyor.
Kocasının sebepsiz yere, neden aldattığını bile bilmeden aldatan bir kadının yaşadıklarını anlatıyor. Olayların gelişimini hissediyorsunuz, bakın okumuyorsunuz hissediyorsunuz. O denli mükemmel yazılmış ki bizzat o kadınmış gibi buhrana giriyor, depresyonda oluyor, siz de kadınla beraber zayıflayıp çöküyorsunuz. Mükemmel bir eser, vakit ayrılmalıdır.
