İnsan ömrünün yarısı böyle hayallerle ,düşlerle geçiyordu işte.Belki bu ormanlar ,bu güzel hayaller yüzünden hayat bu kadar tatlıydı.Herkesin kaderi aynıydı . Karşısında ulu dağlar vardı:Bir yanı pırıl pırıl,aydınlık,bir yanı gölgeli.Aydınlık ve gölge nasıl yan yana ise ,insanın kaderi de öyle ,mutluluk ve acıyı beraber getiriyordu.Bir yanda kıvanç,bir yanda kaygı.Hayat dediğin böyleydi işte…