Murat Can Çetinkaya
@Sawow
Çok farklı sevgi çeşitlerinin tek bir kelimeyle ifade edilmesi, psikanalist Theodore Reik'in yakınmasına yol açmıştır: “Aşk/Sevgi (Her ikisi de İngilizcede “love” sözcüğüyle karşılanır.) sözcük dağarcığımızdaki en yorgun sözcüklerden biridir. Bu sözcüğün ölümüne kullanılmadığı bir alan yok gibi. Aşk, cinsler arasındaki bir duyguyu ifade etmekle kalmaz, aile bireyleri arasındaki duyguyu da ifade eder. Komşunuza, arkadaşınıza, hatta düşmanınıza, tüm insanlığa, evinize, toplumsal veya ırksal grubunuza, ulusunuza, güzel ve iyi olan her şeye ve Tanrı'ya karşı beslediğiniz duyguları belirtir. Tek bir sözcüğün bütün işlevleriyle bir tutulması inanılır gibi değil.”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yakın tarihli araştırmalar dikkatimizi libidonun gelişimi sırasında oto-erotizmden nesne sevgisine giden yolda geçtiği bir evreye çektiler. Bu evreye narsisizm adı verilmiştir; ben buna narsizm demeyi yeğliyorum; çok doğru olmasa bile, daha kısa ve daha az kakofonik.
Sapıklar ve eşcinseller gibi libidinal gelişimi bazı bozukluklar gösteren kişilerde özellikle belirgin biçimde, sonraki sevgi nesnesi seçimlerinde model olarak annelerini değil bizzat kendilerini aldıklarını keşfettik. Bunlar sevgi nesnesi olarak açıkça kendilerini arıyorlar ve narsistik olarak adlandırmamız gereken bir tür nesne seçimi gösteriyorlardı. Bu gözlemde, bizi narsizm varsayımını benimsemeye sevk eden nedenlerin en güçlüsünü bulduk.
Süperego, sonraki bütün etkilere açık olsa da, baba karmaşasından köken alması dolayısıyla kendisine verilen karakteri yaşam boyu korur. Bir anlamda, süperego babanın karakterini alıkoymaktadır. Çocuğun büyümesiyle baba rolü, öğretmenler ve diğer otoriteler tarafından yerine getirilir. Onların emir ve yasakları ego idealinde güçlü bir biçimde kalır ve moral sansürün çalışması vicdan formunda sürer.
Yalıtılmış olarak ve yalnızca özel bir tehlikeyle çatışma durumunda kullanıldıklarında egonun savunma alışkanlıkları görece kolay anlaşılır niteliktedir. Yadsımalarla karşılaşıyorsak söz konusu olan dış tehlikelerdir; bastırmalara rastlıyorsak, ego dürtüsel uyaranlarla savaşıyor demektir.
