Bu yazıyı inceleme olarak değil içimden geldiği gibi yazacağım,önden haber verdiğime göre başlıyorum.Melek Çe'yi 4.sınıfta arkadaşımın ödünç verdiği Badem Operasyonu'yla tanıdım.Üzerinden yıllar geçtiği için içeriğini neredeyse hatırlamıyorum ama hissettirdikleri canlı.O zamana kadar kitapları vakit geçirmek için okumuştum. Badem Operasyonu'nu okurkenki heyecan,kıpır kıpırlık ve kitapların bu kadar cezbedici olabileceğini bilmediğimden yaşadığım şaşkınlık hâlâ aklımda.Hissettiğim merak ve mutluluk yepyeni bir deneyimdi,okuldan eve gelince üzerimi bile değiştirmeden koşa koşa kitap okumaya gidiyordum.Böyle olunca diğer kitaplarını da o yıl yalayıp yuttum,hepsi de ayrı ayrı güzellerdi.Kurgunun tadına bayılmıştım.Kitapların boş zaman etkinliğinden ötesi olabileceğini bana küçük yaşta fark ettiren Melek Çe'ye ve onu tanımama vesile olan arkadaşıma hala minnettarım.Haberi olmasa da hayatıma dokundu o olmasa belki başka zamanda başka şekilde kitaplardan tat almayı keşfedecektim ama onunla olduğu hâli benim için gerçekten değerli.İyi ki yazmışsın Melek Çe,sayende okuduğum güzel kitapların ve edebiyat nimetinden beni haberdar ettiğin için tekrar teşekkür ederim kalbimde yerin sıcacık🩷