H. Heine şunları itiraf eder:
"Son derece yumuşak başlı bir yaratılışım vardır. Arzularım şunlar: Mütevazı bir kulübe,
sazdan dam ama iyi bir yatak ve iyi yemek,
tazecik süt ve tereyağı, pencerede çiçekler,
kapının önünde birkaç güzel ağaç; ve yüce tanrı beni tam anlamıyla mutlu kılmak istiyorsa, bu ağaçlarda şöyle altı-yedi düşmanımın sallandığını görme sevincini tattırır bana. Ölmelerinden önce, müteessir bir halde, bana yaşamda çektirmiş olduklarının hepsini affedeceğim - evet, insan düşmanlarını affetmelidir, ama ancak onlar asıldıktan sonra."
(Heine, Gedanken und Einfälle [Düşünceler ve
Akla Gelu/erenler].)