Meryem Yıldırım
@Saye29
Şu anda okuduğu kitap
Ortaokul yıllarımda kişisel gelişim kitapları okuyordum fakat bir süre sonra her kitap aynı şeyi tekrar ediyormuş izlenimine kapıldım. Okudukça kalıplaşmış motivasyon cümlelerinden oldukça sıkılmaya başlamıştım. 
İlber Ortaylı gerçekten büyük bir birikim olsa da " Bir Ömür Nasıl Yaşanır?" kitabı beni yoran son kişisel gelişim kitabı olmuştu taki şu zamana kadar.
Atomik Alışkanlıklar kitabı bir anda popüler oldu ve merak ettim. Acaba eskiden okuduğum kişisel gelişim adı altında papağan gibi tekrar yapan yazılardan farklı mıdır diye sorguladım. Böylece yıllar sonra tekrar bu türe şans vererek okumaya başladım.
Kitap ilgimi çekerek başladı. Sanırım bu kitap farklı dedirtti bana. Çünkü yazar sadece kendi düşüncelerine odaklanmamış bilimsel yazılarla, olaylarla bağdaştırıp kitabını yazmış. Oldukça mantıklı geldi bana bu sistem. Ama okumaya devam ettikçe fikrim değişti ve diğer kişisel gelişim kitaplarından farkı olmadığını gördüm.
Yazar alışkanlıklar konusunu ele almış. Tüm kitap boyunca bu kelime üzerine yoğunlaşıp örnekler vermiş. Evet kitabın başlarında farklı, daha bilimsel ve ikna edici gibi gözüküyordu ama ilerdikçe yazar kendini sürekli tekrar etmeye başladı. Yazdığı şeylerin benzerini tekrar tekrar yazdı. Bilimsellik adı altında bahsetmiş olduğum papağan gibi yazılara döndü kitap. Çoğu kişinin bildiği veya biraz kafa yorsa anlamlandırabileceği düşünceleri edebi cümlelerle süsleyip geçici motivasyon kaynağı oluşturmuş bence. Oluşturduğu bu motivasyon kaynaklarının tamamen kalıplardan oluşması da kişisel gelişim furyasının örneğiydi. Herkes aynı hayatı yaşıyormuş gibi, herkesin aynı standartları, aynı beklentileri, aynı hedefleri varmış gibi davranması da oldukça sinir bozucuydu bence. Netfilxi bırak! Sosyal medyayı bırak! Yazı yaz! Sağlıklı beslen! Egzersiz yap! Çok çalış
İlber Ortaylı gerçekten büyük bir birikim olsa da " Bir Ömür Nasıl Yaşanır?" kitabı beni yoran son kişisel gelişim kitabı olmuştu taki şu zamana kadar.
Atomik Alışkanlıklar kitabı bir anda popüler oldu ve merak ettim. Acaba eskiden okuduğum kişisel gelişim adı altında papağan gibi tekrar yapan yazılardan farklı mıdır diye sorguladım. Böylece yıllar sonra tekrar bu türe şans vererek okumaya başladım.
Kitap ilgimi çekerek başladı. Sanırım bu kitap farklı dedirtti bana. Çünkü yazar sadece kendi düşüncelerine odaklanmamış bilimsel yazılarla, olaylarla bağdaştırıp kitabını yazmış. Oldukça mantıklı geldi bana bu sistem. Ama okumaya devam ettikçe fikrim değişti ve diğer kişisel gelişim kitaplarından farkı olmadığını gördüm.
Yazar alışkanlıklar konusunu ele almış. Tüm kitap boyunca bu kelime üzerine yoğunlaşıp örnekler vermiş. Evet kitabın başlarında farklı, daha bilimsel ve ikna edici gibi gözüküyordu ama ilerdikçe yazar kendini sürekli tekrar etmeye başladı. Yazdığı şeylerin benzerini tekrar tekrar yazdı. Bilimsellik adı altında bahsetmiş olduğum papağan gibi yazılara döndü kitap. Çoğu kişinin bildiği veya biraz kafa yorsa anlamlandırabileceği düşünceleri edebi cümlelerle süsleyip geçici motivasyon kaynağı oluşturmuş bence. Oluşturduğu bu motivasyon kaynaklarının tamamen kalıplardan oluşması da kişisel gelişim furyasının örneğiydi. Herkes aynı hayatı yaşıyormuş gibi, herkesin aynı standartları, aynı beklentileri, aynı hedefleri varmış gibi davranması da oldukça sinir bozucuydu bence. Netfilxi bırak! Sosyal medyayı bırak! Yazı yaz! Sağlıklı beslen! Egzersiz yap! Çok çalış
Meryem Yıldırım isimli okura yanıt verildi
Meryem Yıldırım
Betül çok güzel açıkladığın için öncelikle teşekkür ederim. Peki sence bir gelişim kitabı nasıl yazılabilir? Bu soru üzeirnde seninle buluştuğumuzda konuşmak isterim ne tarzda bir kitap bir insanı geliştirebilir veya insanın öz disiplinini bulmasına yardımcı olabilir? Ayrıca sevmediğin bir türde okurup neden sevmediğinle alakalı kendini geliştirmende çok hoşuma gitti seviliyorsun canım arkadaşım 🙂↕️
Kararsızlık Altında SevgiEdebiyat
Bu roman yengesinin yanında ızdırap içerisinde yaşayan daha sonra yatılı okula verilip mürabbiye olan Jane Eyre'nin hayatını anlatmaktadır.
İnatçı ve başına buyruk karakterin zorlukla geçen hayatını bunun yanında dengesiz aşkını okumak isteyene tavsiye ederim.
İngiliz romanı Jane Eyre'nin hacimli olmasına rağmen akıcı cümleleriyle kolay okunduğunu düşünüyorum.
(Roman hakkında detaylar yazacağım)
Yukarıdaki cümlemde geçen "dengesiz aşk"ı anlatmaya çalışacağım.
Jane Eyre ve Rochester arasında dillere destan bir sevgi durumu söz konusuyken Roshester'ın deli bir kadınla evli olduğundan Jane Eyre ile evlenemediğini kitabı okuyanlar bilir. Daha sonra Jane Eyre'nin kaçması ve tekrar Rochester'a geri dönmesini de biliyorsunuz.
Benim dengesiz bulduğum kısım aslında burası.
Rochester her türlü açıklamada bulunmuşken Jane Eyre'nin gidişi doğru mu? Hadi gitti diyelim bir adama aylarca acı çektirip hiçbir şey olmamış gibi geri dönmesinde haklı mıydı? Hadi döndü diyelim "Rochester'ın karşısına çıkmak için şuanlık erken" tabirleri beni benden aldı. Hayır neyi bekleyeceksin adamın biraz daha kahrolmasını mı? Rochester'ın karşısına çıktıktan sonra da aklı sıra kendini kıskandırmaya çalışıyor neymiş efendim karanlık düşüncelerini öfke duygusuyla arındırdırmak istiyormuş. Açıkcası bu tür kısımlar bana şımarıklık dışında başka bir şeyi anımsatmadı. Bazı kısımlarda Jane Eyre'nin duruşu örnek alınabilicek olsa da çoğunlukla "kendi istediğimi yaparım" düşüncesiyle bencilleştiği oldu bence.
Roschester'ın hayatı vs. saf dışı bırakılıp sadece Jane Eyre ile konuşmalarına bakılınca gerçekten hayran kaldığımı söyleyebilirim. Basitlikten tamamıyla uzak cümleler kurmaları, birbirinden alakasız kelimeleri nizama sokmaları gerçekten hoşuma gidiyor. Yeri geldiğinde bu durumu abartsalarda
Meryem Yıldırım
Bu kitabı okuyalı oldukça uzun bir zaman oldu ancak okurken senin yazdığın gibi bir hissiyat almamıştım Janein her zorluğa karşı göğüs germesi ve hep tekrar kalkıp devam etmesi beni çok etkilemişti sonlara doğru Rochesterla olan aşkını da çok samimi bulmuştum ayrıca Janein gitmesi de çok haklıydı Rochester evli olduğunu söylemeliydi ve tekrar evlenmeye kalkışmamalıydı. Galiba tekrar hatırlamak ve farklı bakış açısıyla okumak için tekrar okuma listeme eklemeliyim okuduğum zamandaki benle şuanki ben aynı değil sonuçta :)
Ortaokul yıllarımda kişisel gelişim kitapları okuyordum fakat bir süre sonra her kitap aynı şeyi tekrar ediyormuş izlenimine kapıldım. Okudukça kalıplaşmış motivasyon cümlelerinden oldukça sıkılmaya başlamıştım. İlber Ortaylı gerçekten büyük bir birikim olsa da " Bir Ömür Nasıl Yaşanır?" kitabı beni yoran son kişisel gelişim kitabı olmuştu taki şu zamana kadar.
Atomik Alışkanlıklar kitabı bir anda popüler oldu ve merak ettim. Acaba eskiden okuduğum kişisel gelişim adı altında papağan gibi tekrar yapan yazılardan farklı mıdır diye sorguladım. Böylece yıllar sonra tekrar bu türe şans vererek okumaya başladım.
Kitap ilgimi çekerek başladı. Sanırım bu kitap farklı dedirtti bana. Çünkü yazar sadece kendi düşüncelerine odaklanmamış bilimsel yazılarla, olaylarla bağdaştırıp kitabını yazmış. Oldukça mantıklı geldi bana bu sistem. Ama okumaya devam ettikçe fikrim değişti ve diğer kişisel gelişim kitaplarından farkı olmadığını gördüm.
Yazar alışkanlıklar konusunu ele almış. Tüm kitap boyunca bu kelime üzerine yoğunlaşıp örnekler vermiş. Evet kitabın başlarında farklı, daha bilimsel ve ikna edici gibi gözüküyordu ama ilerdikçe yazar kendini sürekli tekrar etmeye başladı. Yazdığı şeylerin benzerini tekrar tekrar yazdı. Bilimsellik adı altında bahsetmiş olduğum papağan gibi yazılara döndü kitap. Çoğu kişinin bildiği veya biraz kafa yorsa anlamlandırabileceği düşünceleri edebi cümlelerle süsleyip geçici motivasyon kaynağı oluşturmuş bence. Oluşturduğu bu motivasyon kaynaklarının tamamen kalıplardan oluşması da kişisel gelişim furyasının örneğiydi. Herkes aynı hayatı yaşıyormuş gibi, herkesin aynı standartları, aynı beklentileri, aynı hedefleri varmış gibi davranması da oldukça sinir bozucuydu bence. Netfilxi bırak! Sosyal medyayı bırak! Yazı yaz! Sağlıklı beslen! Egzersiz yap! Çok çalış
İlber Ortaylı gerçekten büyük bir birikim olsa da " Bir Ömür Nasıl Yaşanır?" kitabı beni yoran son kişisel gelişim kitabı olmuştu taki şu zamana kadar.
Atomik Alışkanlıklar kitabı bir anda popüler oldu ve merak ettim. Acaba eskiden okuduğum kişisel gelişim adı altında papağan gibi tekrar yapan yazılardan farklı mıdır diye sorguladım. Böylece yıllar sonra tekrar bu türe şans vererek okumaya başladım.
Kitap ilgimi çekerek başladı. Sanırım bu kitap farklı dedirtti bana. Çünkü yazar sadece kendi düşüncelerine odaklanmamış bilimsel yazılarla, olaylarla bağdaştırıp kitabını yazmış. Oldukça mantıklı geldi bana bu sistem. Ama okumaya devam ettikçe fikrim değişti ve diğer kişisel gelişim kitaplarından farkı olmadığını gördüm.
Yazar alışkanlıklar konusunu ele almış. Tüm kitap boyunca bu kelime üzerine yoğunlaşıp örnekler vermiş. Evet kitabın başlarında farklı, daha bilimsel ve ikna edici gibi gözüküyordu ama ilerdikçe yazar kendini sürekli tekrar etmeye başladı. Yazdığı şeylerin benzerini tekrar tekrar yazdı. Bilimsellik adı altında bahsetmiş olduğum papağan gibi yazılara döndü kitap. Çoğu kişinin bildiği veya biraz kafa yorsa anlamlandırabileceği düşünceleri edebi cümlelerle süsleyip geçici motivasyon kaynağı oluşturmuş bence. Oluşturduğu bu motivasyon kaynaklarının tamamen kalıplardan oluşması da kişisel gelişim furyasının örneğiydi. Herkes aynı hayatı yaşıyormuş gibi, herkesin aynı standartları, aynı beklentileri, aynı hedefleri varmış gibi davranması da oldukça sinir bozucuydu bence. Netfilxi bırak! Sosyal medyayı bırak! Yazı yaz! Sağlıklı beslen! Egzersiz yap! Çok çalışMeryem Yıldırım
Çok doğru ama şöyle de bir şey var kişi kendi yolunu çizebilmesi için bazen başka yolları da örnek alabilir ve o örnek aldığı yollardan ilerleyerek kendi yolunu anlamlandırabilir. Direkt papağan gibi tekrarlıyor cümlesi yerine kendi içinde tekrara düşmüş gibi daha yumuşak bir söylem de kullanılabilirdi. Sonuçta burada da emek olan bir yazım var. Sana biraz daha farklı bakış açılarıyla ele alınan kitapları öneririm. Örneğin Destek Yayınlarının Carl Gustav Jung kitabını veya Courtney Carverın Sadeliğin Dayanılmaz Hafifliği kitabını tavsiye ederim.