Geceleri başımı kaldırıp bazen dolu dolu gördüğüm bazen de hepten kaybettiğim aya bakarken, hep içimden geçtin.
Kimi zaman avaz avaz kimi zaman sessiz bir harf gibi. Bazen üç beş kelime bazen sabaha kadar. Bazen adından düşen bir nokta, bazen upuzun bir paragraf kadar.
Yutkuna yutkuna geçti harfler içimden, sesim ulaşmadıysa beni affet!
Yollar tıpkı Bingöl-Erzurum arasındaki gibi bomboştu. Haritanın sonuna yaklaştıkça insanlar gittikçe azalıyor, herkes ülkenin bu soğuk, yalnız ve kimsesiz topraklarından uzak durmaya çalışıyordu sanki.