Ben denizi,balığı,balık tutanı,ekmeğini denizden çıkaran insanı çok severim. Yine de,bütün gördüklerime rağmen,yarıdan çoğunu severim. Ama ben bütünün iyi olması lazım geldiğini hayal ederim.
Ah,bu insan yüzleri!.. Her şeyimizi bağladığımız,durmadan yanıldığımız,istediğimiz kadar bol hasletler, adilikler, iyilikler, kötülükler, delilikler, akıllılıklar, sevdalar yüklediğimiz insan yüzleri...Yanılsak da zararı yok! Bu yüze olmazsa öteki yüze yükleriz saydıklarımızı. Yanılmamız muayyen bir insan içindir, insanlar için değil. O halde yanılmıyor sayılırız.