Bedreddin Aydemir
@Sayem4735
“Şair kelimelere çobanlık eder, heybesinde de şiir gizlidir.”
“Melâli anlamayan nesle âşinâ değiliz.” (A. Haşim)
Şu anda okuduğu kitap
Daha dün ruhlarının yalnızlığında hasta odalarının loşluğunda çabucak ölmeyi arzulayanlar, başkalarının yaşamını ve mutluluğunu görünce nasıl da yaşamak istiyorlar?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Cok acı günler geçirdim üst üste. Bedenin insana bu kadar acı çektirebileceğini bilmezdim.
Ah! Geçmiş yaşamım!
Bugün iki katını ödüyorum onun. Her gece başımda beklediler. Soluk alamayordum. Sayıklama ve öksürük paylaşıyordu zavallı yasamımın geri kalanını.
Sokağa çıkınca hemen açtım mektubu.
Ayaklarımın dibine bir yıldırım düşse bu mektubun içindeki satırlar kadar dehşete düşürmezdi beni.
…
Son sözcüğü de okuyunca çıldıracağım sandım.
Bir an kaldırıma düşmekten korktum. Gözlerimin üzerinden bir bulut geçiyordu, kanım şakaklarımda zonklayıp duruyordu.
En sonunda biraz topladım kendimi, çevreme baktım, herkesin yaşamının benim yıkılışım üzerinde bir an bile durmadan sürüp gitmesine şaştım.
… Öyleyse ancak bir tek mutluluğumuz daha doğrusu bir tek mutluluğum olabilirdi; bu da bazı bazı kederli, her zaman rahatsız olduğumdan, yaşamımın hesabını sormayacak, bedenimden çok benliğime tutkun olacak kadar üstün bir adam bulmaktı.
Tüm yosmalar gibi bir yosma çıkmıştı karşıma, çok fazla şiirleştirmiştim onu; o da bana bir okulluya davranır gibi davranmış, beni aldatmak için insanı küçültecek ölçüde basit bir kurnazlığa başvurmuştu, burası açıktı.