... oysa ben nereden geldiğimi bilmeksizin yol ayrımında uyanmıştım. Bir baktım ki sahnedeyim ve rolümü hiç bilmiyorum, diğerleri ise ne dediklerini bilmedikleri halde oynamaya başlamışlar bile.
Varlığımın bahçesinin çevresini, herhangi bir taş duvardan daha heybetli, yüksek demir parmaklıklarla çevreledim, öyle ki diğerlerini hem mükemmel bir şekilde görüp hem de dışlayabiliyorum, onların birer yabancı olarak kalmalarını sağlıyorum.