Sbld
@Sbld
81 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Disconnectus ErectusEdebiyat
Bu kitap hakkında o kadar söylenecek şey var ki nasıl başlanır bilmiyorum okuduğum hiçbir kitaba benzetemediğim apayrı bir dünya... Hakkında makaleler tezler yazılan çok konuşulup tartışılan bu kült eser hakkında inceleme yapmak oldukça zor. Öncelikle uzun zamandır okumayı düşünüp bir türlü başlayamadığım bir kitaptı zaten anlaşılması ve okunması güç olan yazıldığı dönemde yeterince ilgi göremeyen ve anlaşılmayan bir eser . Olay örgüsü bakımından alışılagelmedik bir tarzda yazılmış olması ilk bakışta okumayı zorlaştırıyor.
Kitabı çok karmaşık ve anlaşılmaz bulan okuyucuların bu nedenle ya hiç okumaya girişmediği ya da okumaya başlayıp yarıda bıraktıklarını söylediklerini duyuyoruz ki bu da kitaba ön yargıyla yaklaşmamıza sebep oluyor. Bu tür yargılarla kitaba başlamanın kitaba haksızlık olduğunu düşünüyorum.
İçeriğine gelirsek, Oğuz Atay, bu eserde hiç ayıklama yapmadan o an kişinin zihninden ne geçiyorsa ruh halini olduğu gibi yansıtıyor bu ilk başta insanı sıksa da biraz düşününce insan zihninin de aynen bu şekilde derli toplu değilde her konu ile anlık düşünce geçişleri şeklinde işlediğini düşünürsek yazar olduğu gibi zihnini size boşaltıyor, geçmişi olduğu gibi önünüze adeta bir flashback etkisiyle getiriyor diyebiliriz. Kitabı ilk okuyuşta gözden kaçan çok fazla ayrıntının olduğunu düşündüğümden
mümkünse tekrar okunmasını öneriyorum.
Kitabın konusu ise kısaca şöyle;
Selim Işık ve Turgut Özben, öğrencilik yıllarında iki iyi arkadaşken, hayattaki tercihlerinin farklı oluşu, yollarını ayırmıştır. Genç bir mühendis olan Turgut özben yakın arkadaşı Selim Işık’ın intihar ettiğini gazetelerden öğrenir. Olaydan çok etkilendiği için gerçekleri gün yüzüne çıkarmaya çalışır. Selim’in arkadaşlarıyla görüşür. Süleyman Kargı ise ona Selimin yazdığı şarkılar olarak adlandıran
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ne güzel de özetlemiş..Edebiyat
“.. Bu kitap ne ciddi kavgaların, ne büyük ve yaygın sıkıntıların, ne de ezilen insanların romanıdır; bu kitap, mustarip bir ruhun iç çekişlerinin romanıdır.(...) : Tutunamayanlar.”
“Seni tanımadan önce ağaçların çiçek açtığı ve yaprak döktüğü mevsimleri hep kaçırırdım derdi resim yapmayı sevdiğim halde denizin mavisini bilmezdim yaprağın yeşilinin her mevsimde değiştiğine dikkat etmemiştim...”
“Aklımdan geçenleri yazmaya cesaret edemiyorum.Alışılmış kalıplar içinde bocalıyorum. Kalıbım yok benim; biçimsiz bir şeyim ben eriyip dağılıyorum yazarken. Olmuyor..”