Şehvetten, dünya ve toprak alâkalarından, hatta çocuklarından ve işinden uzaklaşarak yalnız Allah aşkı, peygamber sevgisi ve öteki dünya inancı içinde,
bu ülkü hayatına kendilerini adayarak ölenler,
gülümseyerek can verenler,
akıl sahiplerince, şüphesiz, boğazlarına kadar dünya hırslarına batmış kişilerden daha çok hakikate yakındılar.