“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Sadakat, yalancı ağızlardaki kadar doğru olamaz.
Hiç şaşma. Gerçek, iki yüzlüdür. İnsanlar da öyle.
Bir silgi gibi tükendim ben. Başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım: mürekkeple yazmışlar oysa. Ben, kurşunkalem silgisiydim. Azaldığımla kaldım.
Yatağının karşısında bir pencere var. Odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım on yıl bu evde? Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimsede uyarmadı beni. Işte anlamsız biri oldum. Işte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.