Çünkü kimse birbirini tanımak için sabretmiyor artık. Kimsenin kimseye ayıracak vakti yok.
Oysa onu bir tanısanız, gözlerindeki hüznü bir görebilseniz.
Hayat zor, hayat acımasız. Ben de isterdim geçmişimden koşar adım kaçıp, yepyeni başlangıçlara doğru yelken açmayı. Ama ayağımda annemin terlikleriyle en fazla bakkala kadar gelebildim.
Güzel gözlerine şarkılar yakıp, saçlarına bahar gülleri takıp, şu yalan dünyanın haline bakıp, bir beni bir seni düşüneceğim yerde, ben ErdalAbi'nin o kara kaşlarını, gür bıyıklarını düşünüyorum.