Sebahat Çatak
@SebahatCatak
Şu anda okuduğu kitap
Kitap içinizi ısıtacak, kendinizi bulacağınız öykülerle dolu. Yazarın anlatımı öyle içten ve samimi ki insan kendini öykülerin içinde hissediyor. Aslında öykü kahramanlarının yaşadıkları hep bizim hikayerlerimiz. Bizim aşklarımız, bizim hüzünlerimiz, bizim sevinçlerimiz, hepsi bizim. Her çevrilen sayfada başka bir Biz.
Reklam
Kabus gibi bir gelecek.
Eşitlik adı altında hayatları ellerinden alınmış insanlar.
Değersizleşmiş bir yaşam.
Amacı sadece iktidara hizmet etmek olan bir topluluk.
Duygu ve düşüncelerin önemsiz hatta suç sayıldığı bir dünyada yaşamak.
Geçmişten koparılmak. İstenilen geçmişe ait olmak.
Dayatılan şimdiyi yaşamak.
Hayatı savaş olarak görmek.
Hiçleştirilmek.
Kitabı bitirene kadar kendimle ayrı kitapla ayrı mücadele verdim. Kıtaba başladıktan bir süre sonra 'hayır daha fazla okumayacağım' deyip kitabı yarım bıraktım ve haftalarca okumak istemedim. Başka kitaplar okuyup unutmak istedim. Ama olmadı! Beni öyle sarsmıştı ki anlatılanlar. Dışarıda görmezden geldiğimiz yanlarından öyle umarsızca geçtiğimiz sokak çocuklarının gerçekleriydi bunar. Biz geceleri sıcak evlerimizde kendi dünyalarımızı yaşarken dışarda yaşanan korkunç bir dünya vardı. Küçük bedenlerin, küçük yüreklerin kaldıramayacağı bir dünya. Her şeyi tüm gerçekliğiyle yüzüme vurdu kitap 'bak sen görmek istemesen de böyle bir dünya var.' dedi.Kitaptaki tecavüz sahnesi çok zoruma gitmişti hayır olmamalıydı kitapta çocuğa yapılan tecavüz anlatılmamalıydı. Okumamalıydım daha fazla.
Ancak benim okuyamadığım sayfaları yaşayan binlerce çocuk vardı dünyada ve kitabı tekrar okumaya başladım. Her sayfa beni ayrı sarstı. Bu kitap aydınlık hayatın karanlık tarafıydı...
