İbn Teymiye'nin bahsettiği şeydi "Asıl mahkum, kalbi Allah'tan gayrısına mahkum olan ve asıl tutsak kendi tutkunlarının kölesi olandır. " (el Vabil, s69)
Hz. Yakup Yusuf hakkında korkusunu dile getirmesi kardeşlerinin kıskançlığını körüklemiş ve giriştikleri işe sarılmaları konusunda onları cesaretlendirmiş olmalıdır. Zaten her zaman böyledir iyiliği yönelen de kötülüğe yönelen de onun için gerekçeler bulur. Bütün mesele ilk yöneliştir. Hayat her zaman girdiğimiz yolun doğruluğu için sebepler üretmemize yardım eder.