Bana paslı igne veren hayat, başkasına piko makinesi hediye etmis. Her şey otomatik, bilgisayarlı düzenek.Yukarıdan iki tuşa basip deseni seçiyorsun, aşağıda makine tıkır tıkır işliyor kaderi. Sen daha ipliği iğneye geçirmeden o bitirmiş paketlemiş işi
Benim annem şahsen hayatta olsa ben nimet hanım gibi yapmam, annemi hic üzmem, ama değil işte. Allah üzecek olana anne veriyor, üzmeyecek olana vermiyor, ne garip.
Göz göze geldiğinde unutmak insana mahsus, bir kuş gördüğü yüzü asla unutmaz. İnsanlar bütün kuşları aynı bilir oysa, kanadı mı var, uçuyor, konuyor ötüyor mu? Kuş olmak için yeterli onlara göre. Bitti. Biz insana oyle bakmayız. İnsan hep hikaye... Gelip gidiyolar, sanıyorlar ki onlar gölü izliyorlar göldeki kuşları, kuğuları, güneşin sudaki izini, suyun köpügünü, tastaki yosunu,karşı dağları izliyorlar. Bütün bakışları tepetaklak edecek soruyu göz ardiediyorlar. Ya onlarda seni izliyorsa? O zaman ne olacak?