Sezai Karakoç'un severek okuduğum bir kitabı daha.Ancak bu şiir türünden farklıydı.İdeal islam devletini anlatan bir kitap. Konusunun ağırlığı gereği akıcılığı da zorluyordu çünkü üzerine düşünmem gereken çok güzel paragraflar vardı.Kitabi bitirdiğimde islam her konuda mutluluk getiriyor diye düşündüm. Ne kadar yaşanır bir ütopya bilmiyorum. Çünkü mutlaka yine dini eline hamur eden biri çıkacakmış gibi geliyor. Kapitalizm ve komünizme farklı bir perspektiften baktım kitapta. Katılmadığım yerler de oldu ama belki de ben onu anlayamamışımdır. Geri dönüp dönüp okunması gerekilen bir kitap olduğunu düşünüyorum. Bilhassa biz gençler için belki bu dine inanmıyorsunuzdur ama içinde erdeme dair de güzel idealar var. Yani islamiyete inanmıyorsan bile evrensel ahlak anlayışına uyan idealar açısından bile mantıklı gelecektir sizlere.
Allah'a inanan insanın özgür olduğuna inanıyorum.İnsan boynuna zincir atan,takan eşyadan ve öteki insanlardan,insanların tanrılaştırdıği kişi ve eşyadan insanı ancak Allah kurtarır.Yani insanı ancak Allah özgür kılar.
İnkar tutsaklık, inanç özgürlüktür.
"O, yeryüzünde her ne varsa, hepsini sizin için yaratandır. Sonra iradesini göğe yöneltip onları yedi gök halinde düzene koydu. O, her şeyi çok iyi bilendir" - Bakara Suresi 29.Ayet