Mən səni gördüm ay işığında
Könlümü verdim ay işığında
Tez gəldi hicran ayrıldıq aman
Ay işığında, ay işığında
Olmasın həsrət
Gülsün məhəbbət, ay işığında
Yenə gəl bizə, duraq üz-üzə
Ay işığında, ay işığında
zeynal xelil
sen ne câmın mestisin âyâ kimin hayrânısın
kendin aldırdın gönül n’oldun ne hal olmuş sana
yok bu şehr içre senin vasfettiğin dilber nedîm
bir perî-sûret görünmüş bir hayâl olmuş sana