Sebile cakir
@Sebos35
49 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Fakat günün birinde sen de yetişkin oluyorsun ve yalnızlığın, hakiki, bilinçli tek başınaligin bir ceza, yaralı, hastalıklı bir kendini çekme, bir münzevilik değil, tek onurlu durum olduğunu fark ediyorsun.İste o zaman artık yalnızlığa katlanmak da o kadar zor olmuyor.Daha temiz havada yaşamak gibi bir şey.
Reklam
Bir kitap bir kahve ve huzur...Yazarla ilk tanışmam olmasına rağmen ve dönem kitabı ya da filmi sevmeme rağmen altını çizdiğim o kadar cümle var ki bu kitapta bu yolculuk çok iyi geldi bana.Kitabi daha bitiremedim araya başka kitaplar da serpiştirdim ancak sindire sindire okunacak bir kitap bu gerçek.Herkese iyi okumalar...
Tabii mutluluk tam olarak doğru kelime değil. Günün birinde durulursun. Artik mutluluk özlemi çekmezsin ama kendini kandırılmış ve soyulmuş gibi de hissetmezsin. Günün birinde her şeyi, cezayı ve ödülü, her şeyden payına düşen kadarını aldığını çok net görürsün. Onlar için fazla ödlek olduğun ya da belki yeterince cesur olamadığın şeyleri alamamissindir.Hepsi bu. Bu bir mutluluk değil, bir kabullenme, idrak ve huzurdur. Bir gün bu noktaya da gelinir. Sadece bedeli çok yüksektir.
Çok yavaş gelişir bende yaşam yönelmeleri -dinozorlar gibi: gövdesinin ucundan gelen bir sinir uyarısının beynine ulaşması birkaç saniye süren...Benimkiler daha uzun yıllar sürüyor!
Kafalarımizi birleştirelim, bu şekilde kainatta daha güzel alay edeceğiz...
Çünkü dünya ... alay etmekten başka bir şeye yaramaz.
Reklam