Önceden anlamlı sohbetler yapmak, yani hayatı sorguladığımız, irdelediğimiz diyaloglar çok daha iyi gelirdi. Son bir kaçtır bir yere varamıyor gibi geliyor. Anlatmak heyecanlandırırdı, heyecanlandırmıyor. Bazı dinlemeye hevesli değilim bazen de fikirlerimin merak edilip umursandığını sanmıyorum. Çoğu insan neyi nasıl anlamak ve yormak istiyorsa öyle yapıyor. Konuşmanın deva değil yara olması böyle böyle. On sene de anladığımı on saniye ile anlatmaya çalışıyorum. Anlaşılmayacak hatta yanlış anlaşılacaktım. Nereye varırız bilmiyorum, nasıl bitireyim bilmiyorum. Hüzünlüyüm öylece kesiyorum.