Algı nesneleri kolayca değişiyor ve asla aynı kalmıyorsa, algı organları körse ve kolayca yanlış izlenimlere kapılıyorsa, zavallı ruhun bile kandan bir soluksa, seni hâlâ burada tutan ne?
...tedirginlikten muaf değilsin, dışarıdaki şeylerin seni incitmesinden kaygılanıyorsun hâlâ, herkese karşı iyi niyetli değilsin ve gerçek bilgeliği daima adil davranmak olarak görmüyorsun.
Her insanın hayatı değerlidir ve seninki neredeyse bitmek üzere. Buna rağmen ruhun kendine saygı duymak yerine mutluluğunu başkalarının ruhlarına bağlıyor.