Ölüm bir dil meselesidir aslında.“Öldü” kelimesi kısa ve vurucudur. Son nefesin “d” si ve feryat dolu o son “ü” hayatın alfabesindeki son harflerdir. Son seslinin üzerine düşen vurgu , ki o artık sesli bile değildir , son çiviyi çakar ve umuda yer bırakmaz.
Yaşamımın bana öğrettiği en önemli gerçek şu: Türkiye iyi niyetli insanlara göre bir ülke değil. Bir Anadolu türküsünün dediği gibi:
“ Bizde adet böyledir , güzeli ağlatırlar , çirkini söyletirler. “
Zaten hep böyle olmadı mı ?