Şimdi biz neyiz biliyor musun?
Yıkıntılar arasında yakınlarını arayan öksüz savaş çocukları
gibiyiz. Umut ve korkunun hiçbir anlam taşımadığı bir
dünyada bir şey bulduğunda neyi, ne yapacağını bilemeyen
çocuklar gibi.
İnsanlar pek çok nedenden dolayı
gerçeklikle bağlantılarını yitirebilirler.
Bazen şiddetli depresyon, stres ya da
travma insanı uçlara itebilir ve kişi
başkalarının delilik gibi gördüğü
çarpıtılmış bir zihinsel duruma kaçış
yapabilir
Bir gün yüksek bir yere çıkıp konuşmaya başladım. Doğum"'. dan, yaşamdan,
sevgiden, ölümden söz ettim.
Sevgi, sevmek sizin elinizdedir. Oysa öbürleri elinizde değildir, dedim..
Sevgisiz yaşamak yaşamamaktır dedim. Yaşamak, dedim, ilkin sevgi ile,
sevmek ile başlar, doğumla, doğmakla değil.. Yaşam da sevgisizlikle biter
dedim, ölümle, ölmekle değil..
Benim düşünceme göre insanın aklı çoğaldıkça, can sıkıntısı da artar. Şunu ele alalım, dünya kurulalı beri insanları okutuyorlar, ama neyi öğretebildiler?