Ben’in onaylanmasının içerdiği tehlike, varlığımıza geçerlilik kazandırmaları için başkalarına gereksinim duymamız, başkalarının insafına kalmış olmamızdır... Ötekiler (çünkü aynanın yüzeyi asla kaygan değildir) bizi, iyi ya da kötü, değiştiriyor olmuyor muydu öyleyse?