Gözlerini açtı. Yavaşça,” Budistler ne der, bilir misin? Nesnelere yapışıp kalma, çünkü her şey geçicidir.”
Fakat bir dakika,dedim. Sen her zaman yaşamı, tüm iyi ve kötü yönleriyle yaşamaktan yana değil miydin?
“Evet, tabii.”
“Biliyorum, söylediklerimin tamamı ölümle ilintili zannediyorsun.” “Fakat sana sürekli söylediğim cümleyi hatırla: Ölmeyi öğrenince yaşamayı öğrenmiş olursun.”
-Öğretmenim Mori’yle Salı Buluşmaları