Okuma motivasyonumu kaybettiğim bir ayda denk gelmesinden midir bilmiyorum ama çok sıkıcı bulduğum,bana hiç bir şey katmadığını düşündüğüm bi kitap oldu. Nermin Yıldırım’ı çok duymuş merak etmiştim fakat bu kitapta ki hiç bir karakter bana geçmedi. Çok uzun ve zorlama buldum. 456 sayfa anlatılacak ne psikolojik derinliğe ne de olay örgüsüne sahip. Karakterlerin hiç biriyle empati yapamam,aidiyet duygusu konusunda hayatımın hiç bir döneminde sıkıntı çekmemiş olmamla alakalı olabilir. Belki de bu yüzden bitirirken zorlanmış olabilirim.