Eğer milyarlarca molekülün rastgele ama deterministik hareketlerini gözlemleyebilseydik, evrenin zaman okunu belki de kaybolmuş gibi algılayabilirdik. Boltzmann’ın istatistiksel termodinamiği gösteriyordu ki, mikroskobik düzeyde her hareket tersine çevrilebilir; bir gazın molekülleri, teorik olarak geçmişe doğru da hareket edebilirdi. Ama makroskobik dünyada entropi, yani düzensizlik, sürekli artıyor gibi görünüyordu. Bu fark, bizim sınırlı algımızdan kaynaklanıyordu: moleküllerin sayısı o kadar fazlaydı ki, detayları seçebilmemiz imkânsızdı. Geçmiş ve gelecek arasındaki bu ayrım, evrenin kendisinde değil, gözlemcinin bilgi eksikliğinde yatıyordu.