“Sonra yıldızlara baktım; insanın soğuktan donarken yüzünü göğe çevirmesi, gene de bu sayısız parıltılı yığınlarda hiçbir acıma, hiçbir yardım bulamaması kim bilir nasıl acı gelir, diye düşündüm.”
“Bizim yaşamımız diken üstündedir, gelen her yeni gün peşi sıra yeni şaşkınlıklar, korkular, kaygılar, umutlar taşıyor, gece gündüz başvurabileceği dostları olmasa bir kişinin bu yaşama karşı ayakta kalması mümkün değil, hatta dostlar olduğunda bile zor; bir kişinin taşıması gereken yükün altında binlerce omzun titreyip yıkıldığına tanık oluyoruz.”