Gözlerinde hayat bulsa da şehrin ıstırapları Gönlümün bir nefeslik ahısın der, çekerim Tebessümün aydınlatır mil çekilmis sokakları Gün ışığı görsem, demirden bir set çekerim.
Sadanı duymaya bir kalbim olsa yeter
Kalbin, kalbimde daim mürebbiyelik eder Yokluğunda var olmak büyüklerin işiydi Mahlukatta bulduğum o mana senden bir izdi Gidip geldiğim her yerde hatıran yakalar beni Gezdiğim sokaklara uğraman şart degil ki Baktığım ay, bulut, çiçek, kuş lisan-ı halle der ki Nazar ettiğin her şey dostunun bir remzi Şimdi yine geçtim o sokaktan, sensiz, boynu bükük
Muhabbetini gönlüme pusula edip geçtim
Nereye baksam her yer zifiri karanlik, hal büyük Gözlerinde buldum kendimi, kendimden geçtim.