yorgunum ayakta duramıyacak kadar hem de nefes almakta zorlanıyorum düşünmek istemiyorum çünkü düşündükçe düşüncelerimin karanlığında kayboluyorum geçmişi özlüyorum bi o kadarda geçmişten korkuyorum sevmek istemiyorum artık. çünkü sevmek düşünüldüğü kadar kolay değil sevmek kor bir ateşin üstünde çıplak ayakla yürümek gibi . Ama sevilmek öyle değil sevilmek dengin bir deniz gibi huzur ve mutluluk getirir.sevdiğim gibi sevilmek istiyorum çünkü bana sevilmeyi kimse öğretmedi ben kendim öğrendim deneyerek yanlış yaparak öğrendim ben ailemden nasıl sevilir değil nasıl sevilmez onu öğrendim belki bu yüzden güzel seviyorum yaşatıklarımı yaşatmamak için ...
Ona olan sevgim gün ışığında dağılıverecek bir sis ya da yağmur yağınca yıkılıverecek bir kumdan kale değil,mermer üzerine yontulmuş bir yazıydı ki mermer olduğu sürece silinmezdi.