Bazen mutlu yaşamak istiyorum sonra vazgeçiyorum çünkü hayat benim mutluluğumu kaldıramıyor sanki ben mutlu olursam herkes üzülecekmiş gibi geliyor her mutlu olmaya niyetlendiğim sabah gece aklıma geliyor hayat benden intkamını alır gündüz güldürür gece ağlatır . neden mutluluğumun bedelini ödüyorum neden huzurlu bir şekilde mutlu olamıyorum neyse boşver zaten herşey böyle olmasaydı ben bu ben olmazdım ...
hani bazen hayatan kopmak ister ya insan uzaklaşmak görünmemek ister bence bunun sebebi hayata tutunacak bir kişiye bir hayale ya da bir aileye sahip olmaması uğruna ölücek kişimi yoksa uğruna yaşıyacak kişimi diye bir soru duymuştum geçenlerde
bence uğruna yaşayacak kişi çünkü okişi için yaşama tutunuyosan okişiyi sevdiğin kadar hayatı da seviceksin ama uğruna yaşamdan vazgeçiceğin kişiyi sevdiğin kadar hayatan nefert edersin ...